.webp)
مشخصات جغرافیایی، ساختار فنی، موقعیت پایکارها و ارتفاع دقیق
آتشفشان چینهای خاموش (نیمهفعال با گازهای گوگردی) واقع در بخش لاریجان شهرستان آمل در رشتهکوه البرز مرکزی.
مقایسه ویژگیهای شاخص، وضعیت پاکوب، نقاط بحرانی (Crux) و هشدارهای فرود در یک نگاه
آسانترین مسیر؛ دارای پاکوب عریض؛ بالاترین سطح امکانات رفاهی و پناهگاهی (بارگاه سوم با بوفه، خوابگاه و اتاق امداد).
بسیار واضح و پرتراکم؛ در بارشهای سنگین برف ممکن است محو شود (همراه داشتن ترک GPS الزامی است).
انتشار گازهای سمی گوگرد؛ شیبهای شنی پرفشار بالای ۵۰۰۰ متر و وزش بادهای شدید روی یال.
امکان فرود از مسیر شناسکی وجود دارد (بهدلیل فرسایش خاک توصیه نمیشود؛ حتماً از پاکوب مشخص گوسفندسرا فرود آیید).
کوتاهتر با مسافت کمتر اما شیب زیاد؛ چشمانداز فوقالعاده دریاچه سد لار؛ پناهگاه سیمرغ؛ ساختار ریزشی دامنه.
تا پناهگاه سیمرغ کاملاً مشخص؛ در ارتفاع بالاتر گردههای سنگی دستبهسنگ و چندشاخه شده (نیازمند دقت جهتیابی).
ریزش سنگ از زیر پای کوهنوردان بالادست؛ استفاده از کلاه ایمنی (کاسک) برای تمامی افراد تیم ضروری است.
فرود از شناسکی موازی انجام میشود؛ مراقب باشید از خطالراس یال اصلی و مسیر پاکوب سیمرغ به سمت درههای مجاور منحرف نشوید.
سختترین جبهه با صعود کاملاً مستقیم؛ گذر از کنار یخچالهای عظیم سیوله، دوبیسل و اسپله؛ دستبهسنگ جدی و باد شدید.
تا جانپناه ۴۰۰۰ مشخص؛ بالاتر از آن نیازمند تجربه بالای مسیرشناسی در یخچالها، یالهای یخزده و ناوبر GPS دقیق.
دستبهسنگ صخرهای، سنگهای یخزده و ریسک بالای سقوط سنگ از یخچالها در گرما و باد تند.
انحراف ناخواسته به داخل یخچالهای مهیب؛ حتماً دقیقاً روی خطالراس یال و پاکوب جانپناهها باقی بمانید.
طولانیترین پیمایش یالی؛ بادخیزترین جبهه؛ چشمانداز دره و دیواره مخوف یخار؛ پناهگاه تخت فریدون؛ فاقد چشمه آب دائمی.
تا پناهگاه تخت فریدون مشخص؛ بالاتر در پهنه بام برفی نیازمند کرامپون/یخشکن، کلنگ و جهتیابی در مه است.
شیب یخی سنگین در مواجهه مستقیم با طوفانها و تندبادهای سوزان؛ سرمای شدید و خطر هیپوترمی.
فرود معمولاً از همان یال تخت فریدون انجام میشود؛ در برف عمیق یا مه، خطر انحراف به پرتگاههای گزنه و یخار وجود دارد.
| مسیر صعود | ویژگیهای اصلی مسیر | وضعیت پاکوب و ناوبری | نقاط بحرانی (Crux) | نکات و خطرات فرود |
|---|---|---|---|---|
|
مسیر جنوبی
پرترددترین و عمومی
|
آسانترین مسیر؛ دارای پاکوب عریض؛ بالاترین سطح امکانات رفاهی و پناهگاهی (بارگاه سوم با بوفه، خوابگاه و اتاق امداد). | بسیار واضح و پرتراکم؛ در بارشهای سنگین برف ممکن است محو شود (همراه داشتن ترک GPS الزامی است). | تپه گوگردی (۵۵۰ متر): انتشار گازهای سمی گوگرد؛ شیبهای شنی پرفشار بالای ۵۰۰۰ متر و وزش بادهای شدید روی یال. | امکان فرود از مسیر شناسکی وجود دارد (بهدلیل فرسایش خاک توصیه نمیشود؛ حتماً از پاکوب مشخص گوسفندسرا فرود آیید). |
|
مسیر غربی
شیب تند و غروب دیدنی
|
کوتاهتر با مسافت کمتر اما شیب زیاد؛ چشمانداز فوقالعاده دریاچه سد لار؛ پناهگاه سیمرغ؛ ساختار ریزشی دامنه. | تا پناهگاه سیمرغ کاملاً مشخص؛ در ارتفاع بالاتر گردههای سنگی دستبهسنگ و چندشاخه شده (نیازمند دقت جهتیابی). | دهلیز شنی و گردههای ریزشی: ریزش سنگ از زیر پای کوهنوردان بالادست؛ استفاده از کلاه ایمنی (کاسک) برای تمامی افراد تیم ضروری است. | فرود از شناسکی موازی انجام میشود؛ مراقب باشید از خطالراس یال اصلی و مسیر پاکوب سیمرغ به سمت درههای مجاور منحرف نشوید. |
|
مسیر شمالی
فنیترین و سختترین
|
سختترین جبهه با صعود کاملاً مستقیم؛ گذر از کنار یخچالهای عظیم سیوله، دوبیسل و اسپله؛ دستبهسنگ جدی و باد شدید. | تا جانپناه ۴۰۰ مشخص؛ بالاتر از آن نیازمند تجربه بالای مسیرشناسی در یخچالها، یالهای یخزده و ناوبر GPS دقیق. | تخت خدا و تیغههای اسپله (۵۱۰۰ متر): دستبهسنگ صخرهای، سنگهای یخزده و ریسک بالای سقوط سنگ از یخچالها در گرما و باد تند. | بالاترین نرخ حوادث فرود: انحراف ناخواسته به داخل یخچالهای مهیب؛ حتماً دقیقاً روی خطالراس یال و پاکوب جانپناهها باقی بمانید. |
|
مسیر شمالشرقی
طولانیترین و بکر
|
طولانیترین پیمایش یالی؛ بادخیزترین جبهه؛ چشمانداز دره و دیواره مخوف یخار؛ پناهگاه تخت فریدون؛ فاقد چشمه آب دائمی. | تا پناهگاه تخت فریدون مشخص؛ بالاتر در پهنه بام برفی نیازمند کرامپون/یخشکن، کلنگ و جهتیابی در مه است. | بام برفی (۵۲۵۰ متر): شیب یخی سنگین در مواجهه مستقیم با طوفانها و تندبادهای سوزان؛ سرمای شدید و خطر هیپوترمی. | فرود معمولاً از همان یال تخت فریدون انجام میشود؛ در برف عمیق یا مه، خطر انحراف به پرتگاههای گزنه و یخار وجود دارد. |
دسترسی خودرویی، پناهگاهها، کمپها و وضعیت منابع آب
تحلیل تفکیکی فصول صعود، شرایط جوی، تجهیزات و وضعیت مسیرها
از تیر تا شهریور (اوج پایداری در مرداد). صعود در فصول دیگر نیازمند تجربه زمستانه و تجهیزات فنی است.
بهترین و پایدارترین بازه زمانی برای صعود عموم کوهنوردان. مسیرها بدون برف سنگین بوده و خدمات قاطر و پناهگاه در اوج فعالیت هستند.
دماوند پوشیده از برف سنگین است. در اردیبهشت و خرداد با گرم شدن هوا خطر ریزش بهمن در درهها و شیبهای بالای ۳۰ درجه افزایش چشمگیری مییابد.
با شروع پاییز، دماوند با افت شدید دما، یخزدگی منابع آب و وزش بادهای پرسرعت روبهرو میشود. نیازمند تجهیزات کامل زمستانه در جیبها و کوله.
یکی از خشنترین و سختترین صعودهای زمستانه کوهستانی جهان با شرایط نیمهقطبی. صعود تنها برای کوهنوردان بسیار باتجربه، تجهیزات اکسپدیشن و برنامه چندروزه مجاز است.
صعود موفق نیازمند برنامهریزی دقیق، تجهیزات مناسب و دانش فنی است. چه به دنبال یک صعود گروهی با خیال راحت باشید و چه بخواهید مهارتهای خود را برای صعودهای مستقل ارتقا دهید، تیم «باید زیست» در کنار شماست.
اینفوگرافیک سیستم پوشاک لایهای، ست تجهیزات استاندارد و الزامات مسیرها
کوله ۴۰–۰ لیتر (تابستان) / ۶۰–۷۰ لیتر (زمستان)، کفش کوهنوردی سهفصل (تابستان) یا دوپوش (زمستان)، سیستم لایهای (بیس/پلار/گورتکس)، هدلامپ + باتری یدک، عینک کوهنوردی (Cat ۳–۴)، کرم ضدآفتاب و زینک، کیت کمکهای اولیه، GPS/نقشه آفلاین، باتوم جفت.
خطر ارتفاعزدگی (AMS)، خطرات عینی و وضعیت پوشش مخابراتی
در تمام مسیرها بهدلیل صعود سریع به ۴۰۰+ متر؛ برنامهریزی همهوایی (۲–۴ روزه) و هیدراتاسیون مداوم ضروری است.
در مسیر جنوبی بیشتر نقاط آنتن دارند؛ در شمالی/غربی/شرقی آنتندهی متناوب و در ارتفاعات اغلب قطع است.
